Jentera Bersatu Terbukti Tidak Ramai: Patutlah Hadi Awang Membebel

Mereka kata mereka ada jentera yang besar.

Mereka kata mereka kuat.

Mereka kata mereka bersedia untuk menghadapi apa sahaja cabaran pilihan raya.

Mereka juga sering memberi gambaran seolah-olah sokongan rakyat semakin memuncak dan gelombang perubahan sedang memihak kepada mereka.

Namun politik tidak pernah ditentukan oleh apa yang disebut di atas pentas.

Politik ditentukan oleh apa yang mampu digerakkan di bawah pentas.

Di sinilah realiti mula bercakap lebih kuat daripada slogan.

Ramai mula memerhati apabila program yang dianjurkan di Melaka terpaksa dipromosikan menggunakan 'sponsored page' dan iklan berbayar bagi menarik perhatian serta kehadiran orang ramai.

Lalu timbul satu persoalan yang sukar dielakkan.

Jika jentera benar-benar besar, mengapa perlu membeli capaian?

Jika akar umbi benar-benar hidup, mengapa perlu bergantung kepada algoritma?

Jika sokongan benar-benar kukuh, mengapa suasana di lapangan tidak menggambarkan keyakinan yang sama?

Malah, kenapa perlu 'impot' jentera dari Selangor? Mana jentera dari Melaka?

Realitinya, selepas pemecatan Hamzah daripada PPBM, semakin ramai melihat organisasi itu bukan sahaja kehilangan seorang tokoh, malah kehilangan sebahagian daripada tenaga penggerak yang sebelum ini menjadi nadi kepada aktiviti di lapangan.

Naratif masih kedengaran gagah.

Kenyataan masih kedengaran lantang.

Ucapan masih penuh keyakinan tetapi kekuatan politik sebenar tidak diukur melalui jumlah sidang media, jumlah poster atau jumlah hantaran yang ditaja.

Ia diukur melalui kemampuan mengisi dewan tanpa dipaksa.

Ia diukur melalui jumlah penggerak yang masih sanggup turun bekerja apabila kamera sudah ditutup.

Ia diukur melalui semangat ahli yang kekal setia ketika keadaan tidak lagi memihak kepada mereka.

Dalam politik, persepsi boleh dibina.

Iklan boleh dibayar.

Algoritma boleh dimanipulasi.

Naratif boleh direka tetapi akar umbi tidak boleh dipalsukan.

Dan apabila sebuah parti mula lebih bergantung kepada sponsored page berbanding kekuatan organisasinya sendiri, itu bukan petanda kebangkitan.

Itu petanda bahawa ada sesuatu yang semakin hilang di dalam struktur yang suatu ketika dahulu dianggap kuat.

Mereka kata mereka ramai.

Mereka kata mereka kuat.

Mereka kata mereka akan menang. 

 

Persepsi boleh dibeli.

Capaian boleh ditaja.

Naratif boleh direka tetapi akar umbi tidak boleh dipalsukan.  

Jika hendak mengumpulkan orang pun perlu membeli perhatian di Facebook, rakyat mula bertanya satu soalan yang sangat mudah, yang semakin membesar itu pengaruh politik atau bil iklan?

Dalam politik, parti tidak tumbang apabila diserang lawan.

Parti tumbang apabila hilang penggerak, hilang semangat dan hilang keyakinan daripada orang sendiri. 

Dan apabila sebuah parti mula lebih bergantung kepada sponsored page berbanding penggeraknya sendiri, itu bukan tanda kekuatan.

Itu tanda bahawa realiti di lapangan sudah tidak lagi sekuat naratif yang dilaungkan.