Lembaga Bertindak Mengikut Prosedur, Kegagalan Terletak Pada Pengurusan Bukan Najib
Isu berkaitan SRC International sekali lagi memperlihatkan garis pemisah yang jelas antara peranan Lembaga Pengarah dan tindakan pengurusan syarikat. Berdasarkan fakta yang dikemukakan, Lembaga Pengarah SRC mempunyai kuasa penuh serta kemudahan yang sah untuk meluluskan pinjaman berjumlah RM2 bilion. Proses kelulusan tersebut bukanlah sesuatu yang luar biasa, mencurigakan atau dilakukan secara tersembunyi, sebaliknya selari dengan struktur tadbir urus korporat yang sedia ada.
Namun, permasalahan sebenar mula timbul pada peringkat pengurusan. Kewujudan Kumpulan A yang terdiri daripada beberapa ahli Lembaga adalah perkara biasa tetapi kemasukan nama Suboh ke dalam kumpulan tersebut tanpa sebarang resolusi rasmi Lembaga jelas menunjukkan berlakunya perubahan mandat secara unilateral oleh pihak pengurusan. Tindakan ini menimbulkan persoalan serius tentang integriti proses dalaman SRC.
Lebih membimbangkan, Suboh sendiri mengakui bahawa beliau sering bertindak sebagai “rubber stamp”, menandatangani dokumen yang diletakkan di hadapannya tanpa penelitian mendalam. Pengakuan ini mengukuhkan hujah bahawa keputusan dan tindakan yang ganjil berpunca daripada kelemahan serta kecuaian pengurusan, bukannya hasil arahan atau campur tangan Perdana Menteri ketika itu.
Penempatan SRC di bawah MOF Incorporated pula perlu dilihat dari sudut strategik dan bukan sebagai isu salah laku. Langkah tersebut membolehkan SRC memperoleh kadar pembiayaan yang lebih baik daripada KWAP, satu kelebihan yang sah dan munasabah dari perspektif pengurusan kewangan kerajaan serta kepentingan syarikat.
Yang paling penting, urutan proses sebenar telah berulang kali disahkan, Lembaga Pengarah membuat kelulusan terlebih dahulu, manakala Perdana Menteri selaku Menteri Kewangan hanya memberikan pengesahan selepas keputusan dibuat. Tidak wujud bukti bahawa Najib Razak mengarahkan Lembaga Pengarah atau memaksa sebarang keputusan diambil di luar prosedur.
Keseluruhan fakta ini menunjukkan satu pola yang konsisten. Lembaga bertindak dalam lingkungan kuasa dan prosedur yang sah, Perdana Menteri mengesahkan keputusan mengikut peranan yang ditetapkan, manakala kekacauan dan kegagalan sebenar berpunca daripada pengurusan SRC yang mengusik mandat serta mencetuskan kekeliruan dalaman. Justeru, adalah tidak tepat untuk meletakkan punca kegagalan SRC di bahu Najib, sedangkan bukti jelas menunjukkan masalah itu lahir dari dalam pengurusan syarikat itu sendiri.
