Dalam politik kuasa, perpecahan besar jarang tercetus secara tiba-tiba. Ia selalunya bermula melalui gerakan senyap, percaturan dalaman dan perebutan pengaruh yang bergerak jauh dari perhatian umum sebelum akhirnya mencetuskan retakan terbuka dalam parti. Apa yang sedang berlaku dalam BERSATU hari ini mula dilihat semakin menghampiri realiti itu.
Pendedahan bekas Ketua Setiausaha Sulit Muhyiddin Yassin, Datuk Dr Marzuki Mohamad, mengenai gerakan dalaman membabitkan Datuk Seri Hamzah Zainudin bukan lagi sekadar serangan politik biasa. Sebaliknya ia membuka gambaran jauh lebih besar tentang bagaimana perebutan kuasa dalam BERSATU dan Perikatan Nasional dipercayai telah lama berlaku di belakang tabir dengan menggunakan naratif “penyatuan Melayu” sebagai justifikasi politik.
Apa yang menjadikan kenyataan Marzuki begitu signifikan ialah beliau bukan pemerhati luar. Beliau ialah individu yang pernah berada paling hampir dengan Tan Sri Muhyiddin Yassin ketika era pentadbiran kerajaan Perikatan Nasional. Sebab itu apabila beliau tampil secara terbuka menceritakan bagaimana gerakan menjatuhkan Muhyiddin dipercayai diatur dari dalam parti sendiri, ramai melihat ia bukan lagi sekadar gosip politik tetapi cerminan kepada konflik kuasa yang telah lama membarah dalam BERSATU.
Dari “Orang Muhyiddin” Kepada Cabaran Terhadap Muhyiddin
Menurut Marzuki, Hamzah sebenarnya tidak mempunyai kedudukan besar dalam BERSATU sehinggalah beliau diangkat sendiri oleh Muhyiddin sebagai Setiausaha Agung dan kemudiannya diberi laluan menjadi Timbalan Presiden tanpa bertanding. Muhyiddin sendiri dikatakan memujuk Datuk Seri Ahmad Faizal Azumu supaya berundur daripada perebutan jawatan Timbalan Presiden bagi memastikan laluan Hamzah menjadi lebih mudah.
Dalam bahasa politik, ini bukan bantuan kecil. Ini ialah political endorsement penuh daripada Presiden parti sendiri.
Sebab itu dakwaan bahawa Hamzah kemudiannya menggunakan kedudukan tersebut untuk menggerakkan tekanan supaya Muhyiddin berundur mula dilihat sebagai sesuatu yang sangat serius. Jika benar seperti yang didakwa Marzuki, maka gerakan tersebut bukan lagi soal strategi parti tetapi percaturan kuasa yang dirancang secara sistematik.
Lebih menarik, Marzuki mendakwa Hamzah tidak memilih untuk mencabar Muhyiddin secara terbuka dalam pemilihan parti kerana beliau memahami kekuatan sokongan akar umbi terhadap Presiden BERSATU itu masih terlalu besar. Sebaliknya, jalan yang dipilih ialah strategi peralihan kuasa secara tidak langsung dengan menjadi Timbalan Presiden tanpa bertanding dan kemudian mewujudkan tekanan dalaman supaya Muhyiddin berundur secara sukarela.
Dalam Perlembagaan BERSATU, Timbalan Presiden akan memangku jawatan Presiden apabila Presiden berhenti. Dan menurut Marzuki, inilah laluan paling mudah untuk mendapatkan jawatan Presiden BERSATU dan seterusnya Pengerusi Perikatan Nasional tanpa perlu melalui pertandingan besar.
Politik “Tebuk Atap” Kembali Menghantui PN
Apa yang lebih membimbangkan ialah dakwaan bahawa gerakan tersebut turut menggunakan naratif kerjasama politik dengan PAS, UMNO malah dikaitkan dengan Istana sebagai modal mempengaruhi Ketua-Ketua Bahagian BERSATU supaya mendesak Muhyiddin berundur.
Marzuki mendakwa antara cerita yang dijaja ialah kononnya Presiden PAS merestui gerakan Hamzah dan wujud usaha membentuk kerjasama baharu melibatkan BERSATU, PAS dan UMNO untuk kembali membentuk kerajaan. Malah beliau turut mendakwa terdapat cerita kononnya UMNO hanya bersedia bekerjasama jika Muhyiddin disingkirkan terlebih dahulu.
Namun apa yang menjadikan dakwaan ini semakin kontroversi ialah apabila Marzuki berkata beliau telah menyemak sendiri perkara tersebut dengan beberapa pemimpin kanan UMNO dan mereka menafikan syarat sedemikian pernah wujud. Beliau turut mendakwa pemimpin UMNO sendiri tidak mempercayai Hamzah kerana beberapa percubaan “tebuk atap” sebelum ini gagal.
Dalam politik Malaysia, istilah “tebuk atap” mempunyai konotasi yang sangat besar. Ia bukan lagi sekadar strategi politik tetapi telah menjadi simbol kepada budaya perebutan kuasa tanpa mandat rakyat. Dan menurut Marzuki, beliau sebenarnya sudah lama memberi amaran bahawa obses terhadap usaha menjatuhkan kerajaan melalui gerakan belakang tabir akhirnya hanya akan memecah-belahkan parti sendiri.
Apa yang berlaku hari ini mula memperlihatkan bahawa amaran tersebut mungkin ada benarnya.
Naratif “Penyatuan Melayu” Atau Perebutan Jawatan?
Bahagian paling menarik dalam kenyataan Marzuki ialah bagaimana beliau secara langsung menolak dakwaan bahawa Hamzah dipecat kerana mahu menyatukan Melayu.
Menurut beliau, isu sebenar bukan penyatuan Melayu tetapi perebutan jawatan Presiden BERSATU dan Pengerusi Perikatan Nasional. Dakwanya, PAS, UMNO dan Istana hanya digunakan sebagai modal politik untuk meyakinkan pimpinan bahagian serta Ahli Parlimen bahawa wujud jalan pintas untuk kembali menjadi kerajaan tanpa pilihan raya.
Dalam konteks politik moden, naratif “penyatuan Melayu” memang mempunyai kuasa emosi yang sangat besar dalam kalangan akar umbi politik Melayu. Sebab itu apabila slogan tersebut digunakan, ramai pemimpin bahagian dan penyokong parti mudah melihatnya sebagai perjuangan besar demi survival politik Melayu-Islam.
Namun persoalan yang mula dibangkitkan sekarang ialah sama ada slogan tersebut benar-benar lahir daripada agenda penyatuan nasional atau sekadar instrumen politik untuk mempercepatkan peralihan kuasa dalaman parti.
Dan inilah yang menjadikan pendedahan Marzuki semakin meledak dalam ruang politik BERSATU.
BERSATU Kini Berdepan Krisis Kepercayaan Dalaman
Apa yang berlaku hari ini sebenarnya lebih besar daripada konflik antara Muhyiddin dan Hamzah semata-mata. Ia memperlihatkan bagaimana budaya perebutan kuasa dalaman mula menghakis kestabilan parti yang suatu ketika dahulu cuba membawa imej “politik Melayu baharu”.
BERSATU kini dilihat bukan sahaja berdepan cabaran daripada lawan politik luar tetapi juga konflik keyakinan dari dalam parti sendiri. Dalam politik, apabila akar umbi mula percaya bahawa pimpinan kanan lebih sibuk mengatur percaturan kuasa berbanding membina kekuatan parti, maka retakan dalaman biasanya menjadi semakin sukar dikawal.
Dan dalam keseluruhan episod ini, kenyataan Marzuki sebenarnya membawa satu mesej politik yang sangat jelas iaitu Hamzah bukan dipecat kerana mahu menyatukan Melayu tetapi kerana didakwa menjadi punca utama kepada gerakan yang akhirnya memecah-belahkan parti dan Perikatan Nasional sendiri.
