.jpeg)
Pemindahan Datuk Seri Aminuddin Harun dari Sikamat ke Linggi bukan sekadar pertukaran kawasan pilihan raya. Ia dilihat sebagai percaturan politik berisiko tinggi yang boleh menentukan bukan sahaja kedudukan Pakatan Harapan di Negeri Sembilan, malah masa depan Aminuddin dalam PKR.
Selepas empat penggal mempertahankan Sikamat, Aminuddin memiliki segala kelebihan untuk terus bertanding di kawasan yang sudah sebati dengan namanya. Beliau mempunyai rangkaian jentera, rekod perkhidmatan, hubungan kukuh dengan pengundi serta struktur sokongan yang dibina selama bertahun-tahun. Pada Pilihan Raya Negeri 2023, beliau mempertahankan kerusi itu dengan majoriti 2,662 undi.
Namun kali ini, beliau dipindahkan ke Linggi, kerusi milik Barisan Nasional yang dimenangi Mohd Faizal Ramli dengan majoriti 1,461 undi. Aminuddin bukan sahaja perlu menumbangkan penyandang BN, malah berdepan calon Bersatu dalam persaingan yang lebih sengit dan sukar diramal.
Secara rasmi, perpindahan itu boleh dipersembahkan sebagai strategi ofensif PH untuk merampas kerusi lawan. Aminuddin digambarkan sebagai “jeneral perang” yang dihantar membuka medan baharu.
Bagaimanapun, pemerhati politik Negeri Sembilan melihatnya daripada sudut berbeza. Seseorang tidak semestinya dihantar ke medan sukar kerana terlalu dipercayai. Ada kalanya, dia dihantar kerana terlalu sukar disingkirkan di tempat asalnya.
Justeru, timbul persoalan sama ada Aminuddin dihantar ke Linggi untuk menang atau sebenarnya diletakkan dalam keadaan yang membolehkan beliau dikalahkan secara terhormat.
Dari sudut kepentingan kepimpinan pusat PKR, percaturan itu menawarkan keuntungan dalam hampir semua keadaan. Sekiranya Aminuddin menang, PKR berjaya merampas kerusi BN dan strategi meletakkan calon berprofil tinggi boleh diangkat sebagai kejayaan. Namun jika beliau kalah, keputusan tersebut boleh dijadikan alasan untuk menamatkan kedudukannya sebagai Menteri Besar serta mengecilkan pengaruhnya dalam parti.
Dalam kedua-dua keadaan, kepimpinan pusat memperoleh manfaat politik, sedangkan Aminuddin menanggung risikonya.
Beliau meninggalkan kubu yang dibina selama empat penggal untuk memasuki kawasan lawan. Sekali tewas, bukan sahaja kerusi DUN terlepas, malah kedudukannya sebagai Menteri Besar dan pemimpin kanan PKR turut terancam.
Satu lagi perkara yang perlu diperhatikan ialah siapa yang menggantikan Aminuddin di Sikamat. Penggantinya kini ditampilkan sebagai antara wajah utama atau “poster boy” Pakatan Harapan. Perubahan ini menguatkan tanggapan bahawa pemindahan Aminuddin bukan semata-mata bertujuan memperluas pengaruh PH, tetapi turut berkaitan dengan proses menyusun semula hierarki kepimpinan parti di Negeri Sembilan.
Aminuddin bukan tokoh berkecuali dalam pertarungan kepimpinan PKR pada 2025. Beliau pernah disenaraikan oleh Datuk Seri Rafizi Ramli sebagai antara calon naib presiden daripada pasukan HIRUK yang menentang kelompok dikaitkan dengan Nurul Izzah Anwar. Pertembungan itu berakhir dengan Nurul Izzah menewaskan Rafizi bagi jawatan Timbalan Presiden PKR.
Latar belakang tersebut menyebabkan perpindahan Aminuddin ke Linggi dibaca sebagai sebahagian daripada usaha melemahkan saki-baki pengaruh kem Rafizi.
Aminuddin mungkin masih bergelar Menteri Besar, tetapi jawatan itu tidak menjadikannya kebal. Sebaliknya, kedudukannya terlalu besar untuk ditamatkan secara terbuka tanpa alasan yang boleh diterima. Kekalahan di Linggi berpotensi menyediakan alasan tersebut.
Persoalan mengenai pemilihan calon PKR di Negeri Sembilan juga tidak terhenti pada Aminuddin. Enam individu yang tewas dalam pemilihan cabang atau sayap parti tetap dipilih bertanding dalam pilihan raya negeri.
Mereka ialah Siti Aishah Seman @ Othman, Datuk Muhammad Nazri Kassim, Datuk Ahmad Faez Abdul Razak, Mohd Aidil Abdullah, Mohd Kamarul Arifin Mohd Wafa dan Datuk Nur Zunita Begum Mohd Ibrahim.
Siti Aishah yang dicalonkan di DUN Gemas tewas dalam pertandingan Ketua Cabang Tampin. Muhammad Nazri, calon DUN Ampangan, kalah bagi jawatan Ketua Cabang Seremban, manakala Ahmad Faez yang bertanding di Labu tewas dalam pertandingan Ketua Cabang Rasah.
Di Kuala Pilah, Mohd Aidil kalah dalam pertandingan Ketua Cabang. Mohd Kamarul Arifin pula tewas bagi jawatan Timbalan Ketua Cabang, sementara Nur Zunita Begum kalah dalam pertandingan Ketua Wanita Cabang.
Kekalahan dalam pemilihan parti tidak semestinya bermakna seseorang tidak layak menjadi calon pilihan raya. Namun apabila individu yang gagal memperoleh mandat anggota diangkat oleh kepimpinan pusat, sedangkan pemenang pemilihan diketepikan, persoalan legitimasi tidak dapat dielakkan.
Apakah suara akar umbi benar-benar dihormati, atau keputusan pemilihan hanya diterima apabila hasilnya selari dengan kehendak kepimpinan pusat?
Keputusan memberikan tiket kepada calon yang tewas dalam pemilihan parti berisiko mencetuskan rasa tidak puas hati dalam kalangan pimpinan cabang, anggota dan jentera tempatan. Mereka mungkin tidak mengisytiharkan boikot secara terbuka, tetapi penolakan politik tidak semestinya berlaku melalui kenyataan rasmi.
Jentera boleh hadir tanpa bekerja. Bilik gerakan boleh dibuka tanpa digerakkan. Program boleh berlangsung tanpa usaha membawa keluar pengundi. Kempen mungkin kelihatan meriah, tetapi peti undi tetap sunyi.
Ketegangan dikatakan semakin ketara apabila Aminuddin didakwa mengambil pendirian berbeza daripada kehendak Anwar dan DAP dalam menentukan senarai calon PKR yang bertanding atas tiket Pakatan Harapan di Negeri Sembilan.
Sekiranya dakwaan itu benar, pertikaian calon bukan lagi sekadar soal strategi tempatan. Ia mencerminkan pertembungan antara kuasa negeri dengan kuasa pusat—antara seorang Menteri Besar yang mahu mempertahankan rangkaian politiknya dengan kepimpinan parti yang mahu memastikan barisan calon berada di bawah kawalan mereka.
Hubungan Aminuddin dengan kelompok HIRUK menyebabkan setiap tindakannya mudah dinilai melalui lensa pertembungan lama antara kem Rafizi dengan kem Nurul Izzah.
Atas sebab itu, Linggi bukan lagi sekadar sebuah kawasan pilihan raya. Ia menjadi ujian kesetiaan, medan menentukan siapa masih berkuasa dan kemungkinan pintu keluar kepada seorang Menteri Besar yang tidak lagi sepenuhnya selesa dengan susunan kepimpinan pusat.
Terdapat juga dakwaan daripada sumber politik bahawa Aminuddin bersama enam calon berkenaan mungkin mempertimbangkan untuk menyertai Parti Bersama Malaysia sekiranya mereka kalah.
Dakwaan itu belum dibuktikan secara terbuka dan perlu dinilai dengan berhati-hati. Namun, kaitan Rafizi dan Nik Nazmi Nik Ahmad dengan BERSAMA sebagai platform politik baharu menjadikan kemungkinan penjajaran semula selepas pilihan raya tidak boleh diketepikan.
Sekiranya Aminuddin benar-benar mempunyai hubungan politik yang kukuh dengan pasukan HIRUK, kekalahan mungkin menutup laluannya dalam PKR tetapi membuka ruang untuk beliau muncul sebagai tokoh penting dalam gerakan baharu.
Beliau mempunyai pengalaman sebagai Menteri Besar, rangkaian pentadbiran, pengaruh dalam kalangan pemimpin tempatan serta kemampuan menarik kelompok yang kecewa dengan kepimpinan pusat. Dalam sebuah parti baharu, aset politik seperti itu amat bernilai.
Keputusan di Linggi, dengan itu, tidak sekadar menentukan siapa menjadi ADUN. Ia boleh menentukan sama ada Aminuddin kekal sebagai sebahagian daripada masa depan PKR atau muncul sebagai wajah penentangan terhadap parti yang pernah membesarkannya.
Percaturan politik ini mempunyai beberapa lapisan keuntungan.
Jika Aminuddin menang, PKR merampas kerusi BN.
Jika beliau kalah, seorang pesaing dalaman berpotensi tersingkir.
Jika enam calon pilihan kepimpinan pusat menang, cengkaman pusat terhadap PKR Negeri Sembilan semakin kuat.
Jika mereka tewas, kekalahan boleh dikaitkan dengan kelemahan jentera atau perpecahan akar umbi.
Dalam setiap senario, pihak yang paling terdedah ialah Aminuddin dan kelompok yang pernah berdiri bersama Rafizi.
Sebab itu perpindahannya dari Sikamat ke Linggi tidak boleh dinilai hanya melalui peta pilihan raya. Ia perlu dilihat melalui peta kuasa dalam PKR—siapa yang sedang dinaikkan, siapa yang sedang diuji dan siapa yang perlahan-lahan ditolak ke pintu keluar.
Anwar mungkin tidak perlu memecat Aminuddin secara terbuka. Beliau hanya perlu meletakkannya di medan yang jauh lebih sukar untuk dimenangi.
Jika Aminuddin tersungkur di Linggi, kepimpinan PKR boleh mengatakan rakyat telah membuat keputusan. Namun di sebalik keputusan itu, satu kesimpulan politik akan terus diperdebatkan:
Aminuddin bukan sekadar kalah kepada lawannya, tetapi mungkin telah dikorbankan oleh partinya sendiri.
